0
0
0
s2sdefault

Durante o 2019 o equipo xurídico atendeu a 562 persoas nun total de 5.225 intervencións

O traballo da Asociación Érguete non se interrompe durante este confinamento. O seu servizo asistencial é indispensable para que persoas en situación de risco non queden desamparadas e soas durante a emerxencia sanitaria. Nun paso máis para reforzar a capacidade de atención da Asociación, a presidenta, Carmen Avendaño, renovou hoxe co conselleiro de Sanidade da Xunta de Galicia, Jesús Vázquez Almuiña, o convenio de colaboración que dota de recursos económicos ao servizo xurídico da entidade sen ánimo de lucro con sede en Vigo.

O servizo xurídico da Asociación Érguete comezou a súa andanza no 1989, pouco despois da legalización da entidade no 85, froito da ardua loita dun grupo de nais contra o narcotráfico. Agora, 31 anos despois e completamente especializado, un equipo formado por sete profesionais presta unha atención individualizada a persoas con condutas adictivas e problemas legais asociados. Durante o 2019, atenderon a 562 persoas nun total de 5.225 intervencións.

“Este servizo axuda ás persoas de maneira gratuíta cos seus problemas legais reducindo o seu desamparo legal e a indefensión de colectivos en risco de exclusión”, explica a coordinadora da Asociación Érguete, Elvira Rivas. Ademais do traballo coas persoas usuarias, o equipo xurídico tamén está en contacto con distintas institucións (Policía, Xuzgado, Prisión…) para axudar nos distintos procesos.

Un servizo que non para

A emerxencia sanitaria non interrompe o traballo no servizo xurídico da Asociación Érguete e as persoas usuarias poder acceder a el, preferiblemente de maneira telefónica. Desta maneira, moitas familias en situación de desamparo poden atopar respostas a súa situación legal durante o estado de emerxencia, recibir asesoría para solicitar aos organismos públicos as distintas axudas sociais...

Fima Convenio servicio xuridico xunta 2020

0
0
0
s2sdefault

A Asociación Érguete avisa que hai moitos colectivos en risco de exclusión aos que a situación de excepcionalidade que provoca o Covid19 os deixa en moi difícil situación

A pandemia provocada polo Covid19 parou a sociedade confinando a maioría das persoas en casa para poder loitar contra un inimigo invisible. Os negocios pecharon as súas cancelas, o trafico de persoas cesou ao mínimo, e as rúas ficaron baleiras ao ritmo que aumentaron as restricións, e que campaña que nos invitaba a quedar na casa era cada vez máis secundada. “Pero hai persoas que non poden quedar en casa, que ademais son colectivo de risco, e que non debemos esquecer”, explica a coordinadora da Asociación Érguete, Elvira Rivas, referíndose as persoas sen fogar e aos colectivos en risco de exclusión.

A estas persoas esta crise lle suscita varias preguntas. Como podo encerrarme para loitar contra o virus? Como podo lavarme continuamente as mans se vivo na rúa? Onde podo durmir? Varias preguntas difíciles de responder. Por iso na Asociación Érguete, e outras entidades de Vigo, e toda Galicia, tampouco “paramos”. Rivas explica que “na entidade mobilizamos todos os nosos recursos para poder ofrecer un servizo completo para estas persoas porque as entidades solidarias non podemos parar”. Érguete, como outras ONGs en todo o país, tivo que reestruturarse durante este mes, fomentando o teletraballo en áreas asistenciais que non requiren de presencia física, e mantendo o servizo presencial nas áreas máis prioritarias.

Elvira Rivas explica que agora unha “das súas principais prioridades está nas persoas que conviven nas tres vivendas que temos agora funcionando en Vigo”. A Asociación Érguete dispón de tres pisos no casco urbano da cidade para que persoas que presentan problemas de adiccións poidan terminar o seu proceso de desintoxicación e comezar a súa reinserción na sociedade. En cada vivenda poden chegar a convivir ata seis persoas, máis as traballadoras e traballadores encargadas do seu coidado as 24 horas do día, polo que manter “as medidas de hixiene e protección contra o virus deben ser unha prioridade, posto que moitas das persoas que viven nas nosas vivendas presentan patoloxías que poden agravar os efectos do coronavirus”, explica a coordinadora da Asociación.

O outro servizo presencial que se mantén na Asociación Érguete é o programa socioxurídico, que este mes, ante a paralización da actividade xudicial ordinaria e a excepcionalidade da situación, centrárase nun servizo de asesoramento persoal de maneira telemática a través de entrevistas telefónicas.

O “traballo solidario é o exemplo a seguir se queremos gañarlle ao virus, debemos traballar xuntos sen esquecer as persoas que precisan máis axuda”, explica Rivas. Para ela, a única forma de vencelo está “na solidariedade, na unión e no esforzo común”, polo que reclama a sociedade e as Administracións que non “esquezan a estas persoas”, e as anima a continuar coa “creación de plans de asistencia como os xa se están facendo en moitos lugares”.

Prisión

Na Asociación Érguete tamén queren recoñecer o traballo do funcionariado de institucións penitenciarias e o esforzo das persoas en prisión para adaptarse a esta situación. Na entidade tiveron que suspender o seu traballo nas cárceres de A Lama e Teixeiro pola pandemia, pero lembran que “alí moita xente continúa traballando, por iso, eles tamén deben ser recoñecidos”, explica Rivas. Ademais, lembra que tampouco podemos esquecer a situación “excepcional e difícil” que viven as persoas en prisión sen poder recibir visitas como medida de prevención.

colectivo risco covid 19 asociacion erguete

0
0
0
s2sdefault

O ​Observatorio Europeo das Drogas e as Toxicomanías publicou hoxe ​o informe sobre a presenza de drogas nas augas residuais de 70 cidades​, entre elas Santiago de Compostela,Madrid, Castellón, Valencia e Barcelona.

A presenza de cocaína nas augas residuais de Santiago de Compostela durante o 2019 aumentou un 42 % fronte ao 2018, pasando de 352 miligramos por cada mil habitantes a 500 segundo o último informe do Observatorio Europeo das Drogas e as Toxicomanías. Investigadores de todo Europa monitorizan dende 2011 a presenza de substancias nas augas de 70 cidades europeas, entre elas Santiago de Compostela, Madrid, Castellón, Valencia e Barcelona.

As cifras son altas e significativas se comparamos con outras cidades de España. A media de miligramos de cocaína nas augas de Santiago é lixeiramente inferior, pero se atendemos só aos fines de semana o dato cambia. Na capital galega o informe mostra 542 miligramos mentres que na capital española está en 524 mg cada mil habitantes, é dicir unha presencia maior e que aumenta durante os venres, sábados, domingos e luns que o informe trata como fin de semana.

Estes datos e este incremento “debe alertarnos e facernos reflexionar sobre o consumo de cocaína”, explica a responsable do programa de prevención da Asociación Érguete, Laura Durán. A experta avisa que hai que ter en conta que estes datos non “dan estimacións de persoas consumidoras”, pero si “indican que se consume, e que o consumo aumenta”. Por elo, dende a Asociación con sede en Vigo avisan que os programas de prevención tamén deben “atender a evolución desta droga para previr e interromper esta tendencia”, avisa. Segundo Durán na Asociación Érguete incluirán as súas cifras nos seus traballos de campo de prevención de consumo.

O estudo tamén recolle datos de anfetaminas, metanfetaminas e mdma, e Santiago tamén presenta un lixeiro aumento en anfetaminas e mdma, aínda que non tan pronunciado como o da cocaína.

As mostras de augas residuais analízanse con biomarcadores urinarios das drogas, centrándose no caso da cocaína do seu metabolito principal (benzoilecgonina).

Mapa residuos drogas en aguas Asociacion Erguete

0
0
0
s2sdefault

Só unha de cada catro persoas que accederon a Red de Atención a las Adicciones (UNAD) durante o 2018 era muller

O próximo domingo as mulleres de todo o mundo alzarán a súa voz para reivindicar igualdade. Entre elas, estarán as mulleres con adiccións, un colectivo moi amplo e silenciado, pese a que “ten moito que reclamar”, explica a educadora social da Asociación Érguete, Lucía Pereda. Para ela, a sociedade tamén debe “escoitar a voz das mulleres coas que traballamos. A súa situación debe mellorar”, reclama unha das encargadas da comisión de xénero da ONG con sede en Vigo.

“Para elas é moito máis difícil reintegrarse socialmente que para un home”, denuncia Pereda. Isto se debe a que as mulleres sofren unha “dobre discriminación: por ser consumidoras e por ser mulleres”. Elas, ademais de aguantar todos os prexuízos que existen na sociedade coas persoas con problemas de adiccións, teñen que loitar e pedir axuda nun sistema “que non está pensado para elas”. A educadora social remítese a un dato tan “significativo”, como que só unha de cada catro persoas que accederon a Red de Atención a las Adicciones (UNAD) durante o 2018 era muller.

A experiencia de campo de organizacións como a Asociación Érguete fai que a idea de que as mulleres presentan menos problemas de adiccións que os homes non se adapte a realidade. Para Lucía Pereda a explicación ao menor acceso das mulleres á rede asistencial está en que para elas “é moito máis difícil acceder aos recursos de axuda e presentan máis taxas de abandono”, pero por que? “É simple, os programas non están adaptados. Por poñer un exemplo, as mulleres que queiran entrar nun centro terapéutico público en Galicia cos seus fillos ou fillas, non poden porque non existen”, denuncia. Na situación destas mulleres a violencia tamén está moi presente. “Moitas das que atendemos son ou foron víctimas de violencia de xénero, isto provoca que entren nunha espiral de violencia e consumo de drogas da que é moi difícil saír”, lamenta Pereda.

A educadora social tamén traballa con menores con conduttas adictivas no programa da Asociación Érguete (PFIS) e constata que “elas tardan moito máis que eles en pedir axuda. De media entre tres e catro anos máis tarde, cando xa presentan consumo tardío”, explica. Isto se debe, segundo Pereda, a que existen moitos máis estigmas entre as menores á hora de consumir.

Mulleres consumidoreas discriminadas Asociacion Erguete

 

Tamén en prisión

Andrea Pérez é a coordinadora do programa de intervención “Mírate” da Asociación Érguete, con mulleres privadas de liberdade en A Lama, onde realiza un acompañamento e asesoramento laboral e formativo, así como psicolóxico, para traballar a autoestima e a igualdade en prisión. Explica que a vida na cárcere tamén “é máis difícil para as mulleres que para os homes”, denuncia.

Nas prisións galegas as mulleres non están divididas por distintos colectivos nos módulos para mellorar a convivencia, presas de todas as idades e distintos graos están xuntas, as instalacións das seccións femininas como o ximnasio teñen moitos menos recursos que a dos homes, e en Galicia é imposible que elas poidan convivir cos seus fillos ou fillas ata os 3 anos de idade, como si ocorre noutras prisións de España.

Por todo isto, a Asociación Érguete cun compromiso total coa igualdade está implementando a perspectiva de xénero a todos os seus programas para mellorar as intervencións e a situación das mulleres. Aínda que avisan, que son as Administracións as que deben atender o problema e actuar sobre el.

Aquí podes ler os manifestos da Asociación Érguete e da UNAD

https://drive.google.com/open?id=1qnEiIXv4pEWT-lp3xnc56ph9xPDsUpGe

https://drive.google.com/open?id=1ylyct5j6X3mCguQQeWPXjx1S9r3vDSw1

0
0
0
s2sdefault

Na actualidade unha boa parte das persoas consumidoras ou ex-consumidoras non entenden as sentenzas, e precisan axuda constante do servizo xurídico da Asociación Érguete

Hoxe os usuarios e usuarias do servizo xurídico da Asociación Érguete recibiron a visita da avogada e investigadora da Universidad Nacional de Educación a Distancia, Ana M. Castro, para contribuír na investigación da súa tese doutoral, coa que procura facer máis accesibles as sentenzas xudiciais para persoas consumidoras ou ex-consumidoras de drogas, para persoas con diversidade funcional e para persoas en prisión.

tese doutoral sentenzas xudiciais Asociacion Erguete

Para un dos traballadores do equipo xurídico da Asociación, David Martínez, o obxectivo da tese doutoral de Ana M. Castro é “unha gran nova para as persoas coas que traballamos”. “Moitos e moitas delas non entenden a sentenza que reciben do Xulgado pola linguaxe e a extensión. Precisan da nosa supervisión constante para poder acatala ou recorrela”, e por elo é “indispensable facelas máis accesibles”, incide Martínez.

Para a investigadora unha resolución xudicial debe “estar escrita cunha linguaxe sinxela e pensada para ser comprendida a través dunha lectura fácil”, explica. Ademais Castro recalca a importancia de adaptar estas sentenzas para que as persoas poidan sentirse participes do procedemento xudicial, aumentando así a súa autoestima e a súa integración no sistema. “Puntos esenciais para mellorar a súa calidade de vida”.

O traballo de Castro coas persoas usuarias da Asociación consistirá en tres sesións de traballo. Primeiro un traballo de comprensión sobre as sentenzas que recibiron, despois a redacción dun texto adaptado e accesible á persoa e por último un cuestionario de valoración, que vai dende preguntas sobre o grado de satisfacción persoal á autonomía e independencia adquirida.

tese doutoral sentenzas xudiciais Asociacion Erguete 2